Ik kreeg vandaag een referentie binnen en werd opnieuw bevestigd in iets wat ik steeds sterker voel in mijn werk:als schrijver ben je zoveel meer dan alleen degene die woorden op papier zet.

Iedereen kent het:• Een flirt die niet wordt beantwoord.• Op een bruiloft ben jij avondgast terwijl de rest van je vriendengroep daggast is.• Op het werk schuift een collega liever ergens anders aan, alsof jij er niet zit.• Zelfs je kat negeert je precies wanneer je hem het hardst nodig hebt.

Geven uit liefde, of om iets terug te krijgen?Mensen geven om allerlei redenen.Soms uit liefde.Soms omdat het hoort.Soms om zich beter te voelen.Soms om iets terug te krijgen.Soms om het verhaal over zichzelf kloppend te houden.

Ik zie mezelf als een puur persoon die haar kwetsbaarheid en krachten laat zien. Online en in het echte leven probeer ik eerlijk te zijn, altijd met liefde, en luister ik naar anderen om van betekenis te zijn. Daar ben ik trots op, want dat is niet vanzelf gekomen.

Ken je dat gevoel? Dat je eigenlijk nooit écht hebt geleerd om trots te zijn op jezelf? Dat een compliment altijd een ongemakkelijke afslag neemt naar Wegwuiflaan 234?

“Ja joh! Anders ga je even voorkruipen. Ik sta hier al een hele tijd te wachten!”

Ik werk als copywriter, vormgever en schrijver van levensverhalen. Ik schrijf voor grote namen én voor mensen met kleine, persoonlijke dromen. Maar in alles wat ik doe, vraag ik me af: voeg ik écht iets toe?

Ik werk als copywriter, vormgever en schrijver van levensverhalen. Ik schrijf voor grote namen én voor mensen met kleine, persoonlijke dromen. Maar in alles wat ik doe, vraag ik me af: voeg ik écht iets toe?